I Wyprawa Ludowa

Nauki Piotra Pustelnika

Rzeźba Piotra Pustelnika obok katedry w Amiens

Po synodzie w Clermont (listopad 1095 r.) papież nakazuje biskupom i księżom propagowanie idei krucjat w kazaniach i naukach. Wtedy też wędrowny mnich Piotr, zwany Pustelnikiem, zaczyna głosić o potrzebie wyprawy krzyżowej wśród chłopów i mieszczan. Do jego grupy uczniów stale dołączają kolejni członkowie, tak, że po przejściu przez północną Francję do Kolonii w Niemczech jego orszak liczy około 15 tys. ludzi. Dlaczego ludzie tak tłumnie ruszyli za Piotrem? Otóż po klęskach żywiołowych w 1094 w kraju panuje głód. Poza tym wioski były często plądrowane i niszczone w wyniku lokalnych wojen czy napadów rozbójników. Dlatego też ludzie chętnie podążają za Piotrem, w nadziei na osiedlenie się w Ziemi Świętej. Nie należy zapominać również o mentalności człowieka średniowiecznego, który głęboko wierzy, że Powtórne Zstąpienie, a tym samym koniec świata, jest blisko. Dlatego też zbrojna pielgrzymka, która da oczyszczenie z grzechów jest doskonałym sposobem na zapewnienie sobie życia wiecznego.