 |
| Państwa krzyżowców |
Państwa krzyżowców istniały w Ziemi Świętej blisko 200 lat, od 1097 r., kiedy to Baldwin zdobył władzę nad Edessą, aż do 1291, kiedy pod naporem mameluków padła ostatnia twierdza krzyżowców, Akka (zwana również Akrą). W Ziemi Świętej istniały cztery państwa krzyżowców - Hrabstwo Edessy, Księstwo Antiochii, Królestwo Jerozolimskie i Hrabstwo Trypolisu (wymienione w kolejności powstawania). Obecność łacinników w Grecji trwała znaczni dłużej, bo aż do 1525, kiedy utracono wyspę Rodos. Co prawda wiele książąt i królów tytułowało się później "królami Jerozolimy", jednakże za kres państw krzyżowych na Bliskim Wschodzie przyjmuje się właśnie rok 1291.
 |
| Saladyn |
Dwie pierwsze krucjaty to czas wielkich zwycięstw i ekspansji terytorialnych, pomimo pewnych istotnych niepowodzeń. Od króla Baldwina aż do panowania króla Fulka krzyżowcy konsekwentnie zajmowali nowe tereny. Pomimo dotkliwego ciosu, jakim była utrata Hrabstwa Edessy w 1145 roku, Outremer dobrze się rozwijał, aż do nadejścia wręcz legendarnego Saladyna. Lata od 1180 do 1200 to bolesny okres dla państw krzyżowych - utraciły wtedy wiele ważnych i kluczowych miast i twierdz, których nigdy więcej nie odzyskać. Panowanie Saladyna to punkt zwrotny w historii krucjat - krzyżowcy nigdy nie odzyskali swej utraconej pozycji.
Mimo to, sytuacja ustabilizowała się na początku XIII w. Dynastia Ajjubidów była niezdolna, a nawet niezainteresowana całkowitym pokonaniem łacinników. Zamiast tego wykorzystywali ich jako jeden z wielu pionków w wielkiej szachownicy muzułmańskiej polityki. Sytuacja ta nie ulegała zmianie aż do nadejścia Mongołów.
 |
| Siejąca postrach mongolska kawaleria |
Wielkie zwycięstwo egipskich mameluków nad Mongołami w 1261 r. w bitwie pod Ajn Dżalut ocaliło Outremer od ostatecznej zagłady przez groźne wojska mongolskie. Jednakże ich wybawcy już wkrótce stali się katami - eliminacja Franków stała się jednym z głównych celów polityki mameluków, co ostatecznie udało im się wykonać w 1291 r.
 |
| Zdobycie Akki przez mameluków |
